Muziekverhalen

Bouwverhalen

Verhalen van alledag

Boeken

Pake en kleindochter

De grote wereld van kleine kinderen

In deze winter, die maar niet wilde winteren, kwam een dag dat het tijd werd voor een nieuw project. Liefst iets wat ik niet eerder had gedaan, want ik wil nog niet dood. Daarom keek ik mijn aantekeningen voor een kinderboek weer eens door. Want wat kon mij gebeuren? Ik kon hooguit falen.Lees verder

Prinsesje van niet vliegen

In het land van Berg en Dal woont een klein prinsessen-meisje. Alle speelgoed heeft ze al en iedere dag eet zij een ijsje.

Een kamer vol boekjes en puzzels en knuffeltjes om vast te houden. En nooit is het Prinsesje ziek, nooit een snotneus of verkouden.Lees verder

Alpejagerslied verbeeld door Herman Nijholt

Vanouds de Vriendschap

In de tijd dat ik veel poëzie las was mijn favoriete gedicht Alpenjagerslied van Paul van Ostaijen. Waarom? Geen idee. Dit gedicht beschrijft in 150 woorden een vluchtige groet in het voorbijgaan. Door die minimale gebeurtenis, beschreven in eindeloze herhalingen, heeft het iets magisch. Zoals ik in mijn kindertijd door het Kerklatijn de aanwezigheid van God vermoedde.Lees verder

Jacobus Quiryn Smink (1954-2024)

Dichter met een Q in het midden

Door het lot gedreven passeerde ik op vrijdag 2 februari het dorp Sondel, terwijl er een lange rij voor de kerkdeur stond. ‘Dat zal de uitvaart van Jacobus Smink zijn,’ dacht ik met enige weemoed. Ik overwoog aan te sluiten, maar ik was niet uitgenodigd. Wij waren … tja, bijna-vrienden. Wij hebben elkaar welgeteld 1, 2, 3 … 9 keer ontmoet.Lees verder

De voorgevel (2009 - heden)

Het ontwerp van die huis zegt iets over ons: de indeling en de inrichting. Het zegt iets over haar: de schuine zijgevels en aflopende goten. En het zegt iets over mij: die gevelindeling aan de straatzijde.Lees verder

De ++ tafel (2006 - 2009)

Na het besluit om te gaan scheiden, begon mijn vrouw over de scheiding van boedel. Terwijl ik nog nadacht over een correcte en rechtvaardige procedure, verklaarde zij dat ze de eettafel wilde houden.Lees verder

Boom = Hout

Voor politiek moet je niet bij mij wezen. Democratie is welbeschouwd een waardeloos systeem, maar wel het minst waardeloze van alle regeringsvormen die ik ken en omdat ik tenminste recht van spreken wil hebben, breng ik trouw iedere vier jaar mijn stem uit.Lees verder

De werkkamer (1990 - 2005)

Ik ben een principieel mens, maar met een impulsieve inslag. Toen ik in 1977 uit Joure vertrok, zwoer ik nooit meer terug te keren. Maar toen ik vader werd, besloten we ons droomhuis aan de Willem Lodewijkstraat op te geven voor een huurwoning … in Joure, of all places.Lees verder

Glas in lood (1980-1987)

Vorige week, tijdens een wandeling door Joure, realiseerde ik me opeens dat van de 9 huizen, waar ik heb gewoond, er maar 4 echte thuiswoningen waren. De andere 5 waren tussenstations. Dat begon al met het nieuwe huis van mijn ouders. Ik woonde weliswaar op zolder, maar geestelijk was ik altijd weg.Lees verder

Die oude RSG

Toen ik met pensioen ging, besloot ik Meneer Houtman te bouwen en met hem foto’s te gaan maken. Eén van de locaties op mijn lijstje was Almastraat 5 in Sneek, de oude RSG. De laatste week van de zomervakantie wilde ik toeslaan.Lees verder

Wat ik voor mijn verjaardag kreeg

Toen we de kinderen en kleinkinderen hadden uitgezwaaid, las ik een Whatsapp felicitatie van een verre vriend, die eindigde met de klassieke vraag: … en wat heb je voor je verjaardag gekregen? Ik liep naar het dressoir en maakte voor hem een foto.Lees verder

De zolderkamer (1975 - 1977)

Ik was 19 toen mijn vader met glimmende ogen vroeg, wat ik ervan vond als we zouden verhuizen naar een grotere woning. ‘Voor mij hoeft het niet,’ zei ik. ‘Ik ga binnenkort toch het huis uit en de rest volgt vanzelf …’ Maar kennelijk was het geen vraag. De koop was al gesloten.Lees verder

Geboortegrond (1955-1975)

Voor de kijkers de linkerhelft van de dubbele woning is het huis dat mijn vader liet bouwen. Latere bewoners hebben het gemoderniseerd, maar in 1954 was dit de goedkoopste manier om een woning te bouwen. Geen smoel en ongelooflijk klein voor huidige begrippen, maar toen juist modern.Lees verder

De Eiersprong-theorie

Toen ik de kinderziektes aan het Vehikel van Meneer Houtman had verholpen, werd het tijd voor om een groots en stoutmoedig plan uit te voeren.Lees verder

Het gouden ei

Het is gek, een aantal van mijn beste vrienden is in de loop der jaren overleden, maar daarmee kwam nooit een eind aan de vriendschap. Althans niet van mijn kant. Het voelt alsof ze zijn geëmigreerd naar gene zijde. Uit het oog, maar niet uit het hart.Lees verder

De binnenkant van Meneer Houtman

Toen ik Meneer Houtman had bedacht en hem na mijn pensioen ging maken, had ik geen idee waar ik mee bezig was. Ik bedoel, ik zag wel een paar mogelijkheden, maar ik had nog geen beeld van een einddoel, waar het toe moest leiden. Eigenlijk rotzooide ik maar wat aan.Lees verder

Denkend aan Zusje

Toen ik mijn zusje een foto van Meneer Houtman liet zien, zei ze: ‘Je moet hem op een steiger neerzetten, de nieuwe steiger van Salt bijvoorbeeld, bij Terherne …’ Ik wist niet meteen, wat ik met die suggestie aan moest, maar zij had dat beeld in mijn hoofd geplant en op een dag vulde het zich als vanzelf met betekenis.Lees verder

Ons strand

Toen ik met buurman en Meneer Houtman een bezoek aan het strand bracht – aan het eind van onze straat is dus een strand – maar goed, toen wij daar arriveerden voor het maken van een foto, was het bankje gelukkig nog vrij.Lees verder

Afgeschreven

In onze wijk, een nieuwe wijk welteverstaan, staat een karakteristieke brug, in mijn volksmond DE VERROESTE BRUG. Die wordt momenteel gesloopt en daarna vervangen. Maar was dat nu nodig?Lees verder

Stilte

‘Natuurlijk,’ zei mijn vriend, toen ik vroeg of ik met Meneer Houtman een opname in zijn studio mocht maken. ‘Wat is de bedoeling?’Lees verder

luchtgitaar

Toen wij gegrepen werden door de popmuziek – in die vreemde jaren tussen kind en nozem – speelden wij luchtgitaar.Lees verder

Verzopen spreeuw

Waar het om gaat is een liedje van Boudewijn de Groot en Lennaert Nijgh uit 1966: Verdronken Vlinder. Dat werd door Cees de Wolff in het fries vertaald naar Fersopen protter, voor de allochtonen onder u: Verzopen spreeuw.Lees verder

Onvervuld verlangen

Ik ben een groot voorstander van monogamie. Toch is het een gegeven, dat de meeste mensen worden geboren met meer verlangens, dan door één ideale levenspartner kan worden ingelost. En dan ben ik verre van ideaal.Lees verder

Mens in vlieger

Vanaf het moment, dat ik Meneer Houtman alleen nog maar had bedacht, stond al vast dat ik vroeg of laat iets moest doen met de Vitruvius Mens, dat iconische beeld van Leonardo da Vinci. Al sinds mijn puberteit was ik gefascineerd door dit universersele genie. Vooral door dat universele! Die gast kon alles! In elk geval veel.Lees verder

Pages

No front page content has been created yet.